ต้องขออภัยด้วยครับที่ตอบช้า...แบบว่าเวลาว่างของผมช่วงนี้ไม่แน่นอน...อิอิ

dumrongsak

ลืมหวัดดีโอมกะคุณแสมดำ...หวัดดีนะครับ

ขอท้าวความกลับไปคร่าวๆนิดนึงละกัน เพื่อจะได้เห็นภาพรวมๆของแนวทางการพัฒนาชัดเจนขึ้น...

โดยส่วนตัวแล้วผมชอบความเก่ง+ความสง่างามของไก่ชนและมีความเชื่อว่าวิธีการคัดพันธุ์ที่เหมาะสมตามหลักวิชาการจะสามารถสร้างไก่เก่งในแบบที่เราต้องการได้

ผมเริ่มต้นพัฒนาสายพันธุ์ร่วมกับพรรคพวกรุ่นพี่ที่อ.พนัสฯ เป้าหมายคือต้องการทำไก่สำหรับตีกับไก่เชิง(ไก่พนัส) ไก่ที่ทำในตอนนั้นจะเป็นไก่พม่าง่อนรอยดี โครงสร้างดี ตีเจ็บๆ ส่วนลีลาต้องการแค่หนุนๆ ปลิ้นๆ ถอดๆ ที่สำคัญจะต้องไม่โง่หงายไพ่ หรือถ้ามีจะต้องมีให้น้อยที่สุด

วัตถุดิบที่ผมใช้ส่วนใหญ่จะเป็นลูกๆหลานๆของไก่ชุดที่พรรคพวกหามาเล่น (ลูกๆหลานๆของแชมป์หรือตัวเก่ง...ไม่ใช่ตัวเก่งโดยตรง) ซึ่งไก่พวกนี้จะมีส่วนดีที่เราต้องการบางอย่างและขณะเดียวกันจะมีบางส่วนที่เราต้องปรับปรุงแก้ไขร่วมอยู่ด้วย

เนื่องจากวัตถุดิบเป็นดังที่กล่าวมา ทำให้ความยากให้การพัฒนามีมากขึ้น (ต้องปล้ำเช็คลีลาทั้งพ่อไก่และแม่ไก่เพื่อให้เราจัดคู่ผสมได้เหมาะสมที่สุด ....ทดลองจับคู่ผสมมากคู่ขึ้นเพื่อเพิ่มโอกาสที่จะได้"ตัวที่ใช่เลย"อย่างที่เราหวังไว้....."ตัวที่ใช่เลย"ในหลายๆกรณีนั้นก็ยังไม่สมบูรณ์แบบ ทำให้ต้องเอา"ตัวที่ใช่เลย"2-3คู่มาเข้ากันเพื่อให้ความสมบูรณ์แบบมีมากขึ้น......สรุปว่าในขั้นแรกๆนี้ทำยากกกกส์มาก ใช้ทุน ใช้เวลา ใช้ความทุ่มเทมากกกส์ด้วย(ถ้าจะให้ผมกลับไปเริ่มทำใหม่ผมจะไม่ใช้วิธีนี้)*****แต่ข้อประโยชน์ของความยากกกส์อันนั้นทำให้ผมได้เรียนรู้เรื่องการถ่ายทอดลักษณะต่างๆจากรุ่นพ่อแม่ไปสู่รุ่นลูกๆ.....ซึ่งในเรื่องการปรับปรุงพันธุ์ผมถือจุดนี้ว่าเป็นหัวใจเลยครับ..

(รูป...ไอ้โชกุน..ม่าง่อนรุ่นแรกๆ 4ไฟต์ บ๊อกซิ่ง)

ความเป็นจริงที่พบเห็นกันคือการพัฒนาสายพันธุ์ในวงการไก่ชนบ้านเรามีการแข่งขันกันสูง ใครหยุดนิ่ง ยึดติดหรือมัวชักช้า จะตามคนอื่นไม่ทัน (ส่วนคนที่คอยตามกระแสอยู่ตลอดเวลาโดยไม่ดูพื้นฐานของวัถุดิบที่ตัวเองมีก็จะหลงทาง สุดท้ายต้องมาเริ่มใหม่ ซึ่งเท่ากับย่ำอยู่กับที่ หรือหลายๆคนท้อแท้ เลิกรากันไป)

ตัวอย่างที่ประสบกับตัวเองเลยคือความล่าช้าไม่ทันยุคของลูกพัฒนาของผมเอง โดยไก่หนุนๆ ปลิ้นๆ ถอดๆ ที่ตั้งเป้าไว้นั้น ......ในช่วงนั้นไก่เชิง(เชิงพนัส...สองคอ เลี้ยววงใน)ยังมีสัดส่วนที่คนเลี้ยงออกชนเยอะอยู่ก็จริง แต่ไก่สามสาย ไก่ป่าก๋อยตัวดีๆเริ่มเข้ามามากขึ้น การผสมผสานของไก่เหล่านี้ทำให้ได้ไก่เชิงที่มีลูกจิ้มคางที่น่ากลัว ................ไก่หนุนๆ ปลิ้นๆ ถอดๆ (แต่ค่อนข้างเปิดคาง)ที่ตั้งเป้าไว้นั้นพอจะเริ่มจะเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา ก็ต้องมาเจอกับคู่ต่อสู้ที่มีลูกจิ้มคางที่น่ากลัวทำให้ไก่ที่เราพัฒนาได้ไม่สามารถโชว์ผลงานได้เต็มที่ การเอาออกชนในแต่ละครั้งต้องพิจรณา ต้องอ่านเชิงชนของคู่ต่อสู้อย่างมาก ไก่ที่เราเห็นว่าเป็นไก่เชิงๆนั้นเราไม่อาจรู้ได้เลยว่ามันจะมีลูกจิ้มคางที่น่ากลัวไหม?......สุดท้ายไก่ที่เราทำได้ก็เป็นเพียงไก่พอเล่น เวลาเล่นต้องดูเล่นเอา ซึ่งในแง่ของการพัฒนาถือว่าช้า ไม่ทันกับสถานการณ์

เจ้าโชกุนเป็นตัวอย่างที่ดีอันหนึ่ง คือมันจะเป็นไก่ถอด ถอย แข้งหน้าดี ขยัน โครงสร้างและ เบอร์แข้งจัดว่าดี แต่เป็นไก่เปิดหน้าคาง ......พอเริ่มสู้ไก่ผมลองแตะดูเห็นมันพอมีแววผมจึงส่งให้พี่ที่พนัสเลี้ยงออกชนบ๊อกซิ่ง เจ้าโชกุนสามารถเก็บชัยชนะได้อย่างสวยงามถึง4ไฟต์ แต่ทุกๆไฟต์ที่เลี้ยงออกไป ทีมงานจะคอยกังวลถึงไก่ที่มีลูกจิ้มคาง หรือเข้าปีกจัด ทำให้มันเป็นไก่ที่ต้องดูเล่นเอา

ขอบคุณมากครับ

ลูกสาวหรือลูกชายครับ ขาวๆ

ลูกสาวครับคุณsurawut 5เดือนเต็มครับ .....เจ้าตัวเล็กของคุณสุรวุฒิล่ะครับ กี่ขวบครับ หน้าตาจิ้มลิ้มดีครับ

ฟังผมโม้ต่อกันนะครับ.......หลังจากเจอปัญหาดังกล่าวทีแรกเริ่มรู้สึกเหมือนเจอทางตัน จะเปลี่ยนแนวทางก็เสียดายเวลา เสียดายสายพันธุ์ที่ได้ทำมา จะหาวัตถุดิบจ๊าบๆมาสร้างสายใหม่ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ...อีกอย่าง ถ้าจะทำไก่โยกถอดถอย หนีปีก หนีคอเก่งๆนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เพราะโดยส่วนตัว ผมว่าองค์ประกอบของความเก่งมันมีเยอะ ถ้าผสมออกมาแล้วถอย ถอด โยก หรือหนีคอหนีปีกไม่เนียนพอ พอมาเจอไก่เชิงจัด หรือจิ้มตีเก่งๆเราก็ต้องเจองานหนักอยู่ดี........พอดี ต่อมาผมได้พ่อไก่มาตัวนึง ชื่อไอ้แดง เป็นไก่จากเชียงใหม่ เทือกเถาเหล่ากอไม่ชัดเจน แต่เป็นชุดเล่นของพรรคพวกรุ่นพี่ที่อยู่เชียงใหม่ พี่ที่ชลบุรีเอามาชนะชมรม1-2ไฟต์ แล้วมาแพ้บ็อกซิ่ง พอหลุดถ่ายผมจึงได้มาทำสาย

ผมลองแตะดูจึงชอบลีลา พบว่าลีลาหลากหลาย คลุกวงในจะโยกล่าง แอบ หลบหลีกดี  เวลาอึดอัดมีวิ่งล่อ มีตบ....ที่ถูกใจมากๆก็ตรงที่มันหลบหลีกได้หัวต่ำดี ซึ่งจุดนี้ผมคิดว่าน่าจะเอามาช่วยปรับให้ไก่ในฝูงของผมให้ก้มหัวต่ำลงมา ไม่เปิดหน้าเปิดคางเหมือนก่อนได้ .....เมื่อสอบถามละเอียดจึงทราบว่าเป็นลูกผสมก๋อย+ง่อน+ม่า แต่จะมีเปอร์เซ็นต์เลือดอย่างละเท่าไหร่นั้นไม่แน่ชัด ......ถึงตอนนี้ ชื่อก๋อยง่อนม่าเริ่มเข้ามาอยู่ในหัว ประกอบกับช่วงนั้นผมได้มีโอกาสเห็นไก่ลูกผสมระหว่างไทยม่า หรือก๋อยม่า พบว่าลูกผสมพวกนี้มีลีลาที่จุกจิกเวลาคลุกวงใน พวกนี้จะแอบล่างแล้วขึ้นมาลักตีขโมยตีเก่ง

พอนึกชอบจึงจับคู่ผสมไอ้แดง กับแม่ไก่ลูกผสมก๋อยพนัสง่อน (ชนสองคอ สู้คอไม่ได้จะหนุนๆปลิ้นๆ ลำโตมาก) ชุดนี้ลูกเหลือรอด2ตัว ตัวผู้1 ตัวเมีย1.....ตัวผู้พอปล้ำได้ ผมถือว่ามันคือ"ตัวที่ใช่เลย"สำหรับผม ตัวนี้ถือเป็นตัวต้นแบบของไก่หัวล่างชุดสาลงรูที่ผมทำอยู่

รูป...ไอ้แดง....ก๋อยง่อนม่า

ลูกสาวเหมือนกันครับ ตอนถ่ายรูป นี้ 15 เดือนครับ ติดผมมากเลย อาหารไก่ไม่ได้ต้มเลยเดี๋ยวนี้ ให้ข้าวโพด อาหารหมูนมพอ เย็นมาต้องขับรถพาเที่ยวกินข้าว  

ใช้เวลานานใหมครับกว่าจะได้อย่างที่เราต้องการ  พี่มาต่ออีกนะครับ โอมเอารูปไก่ชุดนี้มาโชว์หน่อยว่าโตไปถึงในแล้ว http://www.kaiteetua.com/plus7/data/pic/55-164.jpg

sarawut

ลูกสาวติดพ่อเป็นภาพที่น่ารักดีครับ....ครอบครัวอบอุ่นเป็นพื้นฐานที่ดีของสังคมครับ....

ต่อนะครับ....ในภาพคือไอ้แดงลูกไอ้แดง(ตัวบน) พิกัด3.4-3.5โลตอนหนุ่ม "ตัวที่ใช่เลย"สำหรับผม ....โครงสร้างดี ลีลาไม่กลัวเชิง ลูกตีเบอร์ต้นๆ....

ลองชมคลิปกันครับ

http://video.yahoo.com/watch/

ขัดข้องทางเทคนิคนิดหน่อย .....มาต่อกันครับ

dumrongsak

dumrongsak

dumrongsak

...เห็นหน้าหลานๆทั้งสองคนแล้ว...โตเร็วทันใจดีจังครับ...เลี้ยงให้โตเร็วๆนะพี่จะได้มีเวลากลับมาพัฒนาไก่ที่บางปะหันได้ไวๆ...ส่วนพี่โหน่งก็เช่นกันจะได้ช่วยโปรยข้าวให้ไก่..อิอิ...ในส่วนคลิปและข้อมูลทยอยลงเรื่อยนะครับพี่ยอดถ้าหาเจอ....

เจฟ ชัยนาท